ნიკა კვესელავა-ოცნებების სანაპირო

ალბათ ყველა გაგაგიჟეთ,შეგაჩვიეთ ბინძურ სტროფებს,
არ გეგონოთ ლექსის წერა სიბერეშიც დავაპირო
ვინ გამიგებს რომ მომავალს მხოლოდ წლების ცვეთა მოსდევს
და დღეს უკვე მე გულს მირევს ოცნებების სანაპირო.

არაფერი არ შემიძლია

ძალა გამოცლილს არაფერი არ შემიძლია,
ახლა ლექსების წერის მეტი რა შემიძლია.
რით დავეხმარო ხალხს, რომელიც ჩუმად მიყურებს
და აივანზე წამომჯდარი ყავას მიდუღებს?..

რა მოაქვთ ქალებს?

დედამიწაზე სიყვარულით ხალხი საზრდოობს,
დედამიწაზე სიყვარულმა დაიდო ბინა,
სიყვარულისთვის საქართველოში მოუკლავთ კაცი,
რატომ ან რისთვის ჩადეს საფლავში საბრალო კაცი?!

დღეს უშენობის სახლში მიწევს მე არსებობა

,,დღეს უშენობის სახლში მიწევს
მე არსებობა,
თითქოს ლოდინიც გათანგულა
ცრუ მოლოდინით,
ვცდილობ განვაგრძო უშენობით
ჩემი ცხოვრება,

მენატრები

გულს ენატრები, და ნეტა რატომ?
შენზე ფიქრს ვებრძვი, მაინც შენ გნატრობ.
შენზე ოცნებით დავდივარ, ვნაღვლობ
ვიცი რომ შენთვის ლანდი ვარ მარტო.
ლანდი რომლადაც თავად მაქციე,
მე შენთან მსურდა, ზურგი მაქციე,

თითქოს გაზაფხული იყო

მზის სულით გამთბარ ქუჩას მივყვები
ისევ მგონია თითქოს ბავშვი ვარ,
ისევ მგონია თითქოს გიპოვი
და სიყვარულის ბაღში წამიყვან.
სხეულს მიღლიან ჩუმი გრძნობები...

შავ წყვდიადში ჩაძირული

ძილ-ბურანში გახვეული
გოგოც ფიქრებს ედება..
ახსენდება სიყვარული,
მოფერებაც, ალერსიც,
თვალწინ უდგას ის ცოდვებიც
გულში დაღად ნაბეჭდიც

მთვარის შუქზე დ ელანდება
ბედნიერი წუთები..
თბილი ხელით მოიწმინდა
დაცრემლილი ტუჩები

განა მიყვარხარ - ისე...

მესაუბრები ჩურჩულით,
სულგანაბული გისმენ,
მსურს, რომ მარადის გისმინო,
განა მიყვარხარ - ისე...

ნიკო გომელაური

როცა წავალ გაიხსენებს მამა
პირველად რომ მნახა უკვე დიდი
კარგია რომ არ გამათამამა
კარგია რომ ასე კარგად მსჯიდი

იყო და არა იყო რა,

იყო და არა იყო რა,
ამქვეყნად რა არ ხდებოდა,
ვიღაცა გრძნობას იძენდა,
ვიღაცის გრძნობა ქრებოდა,