ღამე უცნობთან (ნაწილი 1)

-მალე ჩამოდი კარგიიი?
-არ იტირო გთხოვ და დედას დაუჯერე,,თავზე მოვეფერე ჩემ 5წლის ძმას
-ხომ მალე ჩამოხვალ?ხო არასოდეს დაგავიწყდები?,,შეშინებული თვალებით მომჩერებოდა
-შენ ჩემი სიცოცხლე ხარ,,გულში მაგრად ჩავიკარი,ვიგრძენი როგორ აუცახცახდა მხრები,,,არ იტორო გთხოვ,,,ცრემლები მოვწმინდე პატარა თვალები,ცხვირი და კისერი ჩავუკოცნეე

ალბად მეყვარები სიცოცხლის ბოლომდე.

ქარმა დაუბერა,ისე ძლიერად დაუბერა რომ სული ამატკივა.მიძინებული გრძNობები კვლავ გააღვიძა...ისევ მიყვარხარ.თუმცაისევ რა.მე შენ სულ მიყვარხარ და ალბად მეყვარები სიცოცხლის ბოლომდე.იცი?ძალიან მიჩირს უშენოდ.უამრავი ოცნება დამენგრა მაშინ როხა შენგან სითბოს ვეძებდი სიცივე დამხვდა,სიყვარულს ვეძებდი და სამაგიეროდ რა დამხვდა.

როგორ დავიძინო როცა მენატრები...

ისევ შემომიტია მარტოობის გრძნობამ...სული შემეხუთა..გაგიკვირდება მაგრამ დღეს პირველად ვიგრძენი უშენობა..ისევ გამეყინა გრძნობა მონატრების...ისევ დაისადგურა სულში სიმარტოვემ...ისევ მე და ირგვლივ არავინ...

წვიმა ♥

ვინ თქვა ტკივილს აქარვებსო დრო?ეს მხოლოდ დროებითია..ყოველ შემთხვევაში ჩემთვის ასეა...ზოგჯერ ისე გადის დრო რომ ვერაფერს ვგრძნობ.მაგრამ საკმარისია წვიმის წვეთები გამოჩნდეს ცაზე და ჩემი ტკივილიც მაშინვე იჩენს თავს..ყველა მოგონება ერთიანად მებჯინება ყელზე და მახრჩობს ამოსუნთქვის საშუალებას არ მაძლევს..აი დღესაც წვიმს...

From My Hands (15 - დასასრული)

ცივი ქარი ქროდა... ყურებამდე წუილის მაგვარ ხმები აღწევდა... ჩაქუჩის ჩარტყმას ჰგავდა მისი ღრიალი, ტვინის უჯრედები ფუნქციადაკარგულები იყვნენ... მხედველობაც ებიდნებოდა...
არ იცის საღამოს რალი იყო, თუ უჩვეული ნისლის ქუჩაში რომ ჩამოწოლილიყო...

ოცდამეხუთეს ეფექტი - გზავნილი (ეპიზოდი XV)

არ ვიცი, რამდენი ხანი დავყავი აქ... ფურცელზე დაწერილ სიტყვებს თვალი ვერ მოვაცილე... ვფიქრობდი, ეს მესიჯი ჩემთვის იყო თუ არა განკუთვნილი... არ ვიცი, რამდენად სწორად აღვიქვი, მაგრამ ასე მგონია,

From My Hands (14)

ტკივილი საშინელი რამაა... ტკივილს გაგიჟებამდე მივყავართ, სულიერსაც და ხშირ შემთხვევაში ფიზიკურსაც... ორივეს ნაზავი ალბათ საბოლოო განადგურების ტოლფასია...
ბრძოლის უნარი კი ბევრს არ აქვს, ბევრს კი არა - ძალიან ბევრს...

იცი?მომენატრე უსასრულოდ....

დავბრუნდი ისევ იქ სადაც შემიძლია გული გადავშალო და ყველა გრძნობა გავამზეურო რაც ჩემში ბუდობს.ახლა სწორედ ის მომენტია,მინდა ვიყვირო რომ მიყვარხარ,მაგრამ ამას ვერ ვაკეთებ,ამიტომ აქ დავწერ შენზე,სამწუხაროა რომ ვერასდროს ნახავ...მაგრამ ვინიცის იქნებ ერთხელ ნახო კიდეც....

უკაცრავად... ქალბატონო... შემიყვარდით...

მაპატიეთ, ქალბატონო, სიყვარული...
მერე მზერის აპარება მკერდზე... მორცხვად...
თუ ქვეყანა ჩალით არის დაფარული
იცით, წვიმის გადავლამდე არ ღირს მოცდა

ცხოვრება მშვენიერია...

ჩემის სარკმლის წინ წვიმის წვეთები ეცემა,
ისევ მიყვარხარ, შენს მაგივრად გრძნობები მეხვევა,
ასე დათრგუნულს, მოგონება მამხნევებს მხოლოდ,
მაინც გიპოვი, მაგრამ არ ვიცი როდის, ან როგორ...